Poradniki
Konfekcjonowanie taśm, gum i sznurków: szpule, motki, odcinki
Ostatni etap produkcji: nawijanie, cięcie, oznaczanie i pakowanie wyrobu w formie wygodnej dla odbiorcy.

Konfekcjonowanie to nadanie wyrobowi postaci, w której trafia on do odbiorcy: przewinięcie na ustalony nośnik, pocięcie na odcinki, oznaczenie i zapakowanie. W produkcji taśm, gum i sznurków jest to ostatni etap przed wysyłką. Od niego zależy, czy wyrób można od razu założyć na maszynę albo wyłożyć na półkę.
Formy nawoju
| Forma | Opis | Typowe wyroby |
|---|---|---|
| Szpula | Walec z kołnierzami lub bez, na który nawija się wyrób. Daje równe odwijanie na maszynie. | Gumy, sznurki, wąskie taśmy do produkcji seryjnej. |
| Krążek (rolka) | Taśma nawinięta płasko, warstwa na warstwie, zwykle na tekturowej tulei. | Taśmy nośne, lamówki, taśmy żakardowe. |
| Motek | Odcinek zwinięty luźno w pętle i związany. | Sznurki, gumosznurki, tasiemki do sprzedaży detalicznej. |
| Odcinki | Wyrób pocięty na ustaloną długość, luzem lub w wiązkach. | Sznurowadła, troczki do bluz, uchwyty toreb, wszywki. |
Metraż na jednej szpuli lub krążku ustala się w zamówieniu. Większy nawój oznacza rzadszą wymianę na maszynie, mniejszy łatwiej rozdzielić między stanowiska.

Cięcie na wymiar
Taśmy i sznurki z włókien syntetycznych tnie się na gorąco: rozgrzany nóż stapia koniec, który dzięki temu się nie strzępi. Wyroby bawełniane tnie się na zimno i zabezpiecza w inny sposób, na przykład podwinięciem albo końcówką. Sznurowadła i troczki po przycięciu dostają aglety. Przy odcinkach podaje się długość, dopuszczalną odchyłkę i sposób wykończenia końca.
Sznurowadła w parach i z banderolą
Sznurowadła przeznaczone do sprzedaży lub do pakowania razem z obuwiem łączy się w pary. Parę składa się i spina papierową opaską, czyli banderolą, na której można umieścić markę, długość i kod kreskowy. Inne sposoby to wiązanie w pęczki po kilkadziesiąt par albo pakowanie w woreczki. Sznurowadła dla producentów obuwia dostarcza się też luzem, liczone na pary dla każdej długości i koloru.
Bandowanie i spinanie
Bandowaniem nazywa się opasywanie wyrobów taśmą po to, żeby połączyć je w jedną całość, ustabilizować i ułatwić przenoszenie. Taśmy bandujące i spinające wykonuje się głównie z polipropylenu, który wystarcza przy lekkich i średnich obciążeniach, oraz z poliestru, gdy potrzebna jest większa wytrzymałość. Tą metodą łączy się w pakiety zarówno gotowe wyroby tekstylne, jak i kartony, w których jadą one do odbiorcy. Właściwości obu surowców opisuje artykuł Taśmy według surowca.
Oznaczenia i pakowanie zbiorcze
Każda jednostka powinna mieć etykietę z nazwą wyrobu, szerokością, kolorem, metrażem lub liczbą sztuk oraz numerem partii. Numer partii pozwala powiązać dostawę z zatwierdzoną próbką i ułatwia domówienia. Jednostki pakuje się w kartony o ustalonej zawartości, a przy większych dostawach na palety.
Co ustalić w zamówieniu
- Formę nawoju lub długość odcinka.
- Metraż albo liczbę sztuk w jednostce.
- Rodzaj nośnika i średnicę otworu szpuli, jeżeli wyrób idzie na maszynę.
- Sposób zakończenia: cięcie na gorąco, aglet, podwinięcie.
- Treść etykiety i sposób pakowania zbiorczego.
Najczęstsze pytania
Co to jest konfekcjonowanie taśm?
To przygotowanie taśmy do postaci, w jakiej trafia do odbiorcy: nawinięcie na szpulę lub krążek, pocięcie na odcinki, oznaczenie i zapakowanie.
Co to są sznurowadła banderolowane?
To sznurowadła złożone w pary i spięte papierową opaską z nadrukiem, gotowe do sprzedaży.
Czym różni się szpula od motka?
Szpula to sztywny nośnik, z którego wyrób równo odwija się na maszynie. Motek to luźno zwinięty i związany odcinek, wygodny w sprzedaży detalicznej.
Dlaczego taśmy syntetyczne tnie się na gorąco?
Rozgrzany nóż stapia włókna na końcu taśmy, dzięki czemu brzeg się nie strzępi.
Źródła
- Wikipedia, hasła „Bobbin”, „Hank (unit of measure)” i „Strapping”, en.wikipedia.org
- Wikipedia, hasło „Banderola”, pl.wikipedia.org