Jakość
OEKO-TEX i dokumentacja dodatków tekstylnych
Certyfikat ma wartość wtedy, gdy jego zakres odpowiada materiałowi, kolorowi i zastosowaniu konkretnego produktu.
Co potwierdza dokument, a czego nie należy dopowiadać
Przy zakupie komponentu nie wystarcza samo hasło „OEKO-TEX”. Trzeba sprawdzić właściciela dokumentu, numer, termin ważności, klasę produktu i dokładny zakres wyrobów. Certyfikat dotyczący surowca lub konkretnej grupy materiałowej nie powinien być automatycznie rozszerzany na każdy wariant gotowego produktu.
W eksporcie SPLOT-PAS opisano dwa zakresy: wyroby tkane, dziane i plecione z białych przędz poliestrowych oraz analogiczne wyroby z białych przędz poliestrowych pochodzących z recyklingu poużytkowego PET, w obu przypadkach z udziałem lub bez nici lateksowych i z surowców posiadających STANDARD 100 by OEKO-TEX. Przed zamówieniem należy sprawdzić aktualny dokument i zgodność wybranego wariantu z jego zakresem.
Zakres musi pasować do zamówienia
Kolor, skład, dodatkowe wykończenie, nadruk albo klej mogą zmienić oceniany wyrób. Dlatego w briefie warto oddzielić wymagania dla przędzy, półproduktu i gotowego komponentu. Jeżeli produkt trafia do odzieży dziecięcej, medycznej lub ma stały kontakt ze skórą, odbiorca powinien jasno określić wymagany poziom dokumentacji.
Poproś o dokument w wersji obowiązującej dla terminu produkcji i zachowaj go z numerem partii lub zamówienia. Ułatwia to audyt oraz późniejsze odtworzenie podstawy deklaracji marketingowych.
Materiały z recyklingu
Deklaracja dotycząca recyklingu powinna wskazywać źródło i udział materiału oraz dokument, na którym się opiera. W przypadku opisu z eksportu mowa o przędzy poliestrowej powstałej z poużytkowych butelek PET. Nie oznacza to automatycznie, że każdy element każdej taśmy jest pochodzenia wtórnego.
Precyzyjne sformułowania chronią markę przed greenwashingiem. Komunikat dla klienta powinien odpowiadać faktycznemu zakresowi zamówionego produktu, a nie najbardziej ogólnej nazwie certyfikatu.
Checklista dokumentacyjna
Przed zatwierdzeniem materiału połącz dokumentację z fizyczną próbką i specyfikacją. Certyfikat nie zastępuje testu funkcjonalnego gotowego wyrobu.
- numer dokumentu, wystawca i data ważności
- właściciel certyfikatu oraz miejsce produkcji objęte zakresem
- rodzaj wyrobu, skład, kolor i klasa zastosowania
- dodatki: lateks, nadruk, klej, elementy metalowe lub plastikowe
- powiązanie dokumentu z zamówieniem i wersją próbki
Najczęstsze pytania
Czy certyfikat surowca obejmuje automatycznie gotowy produkt?
Nie należy tego zakładać. Trzeba porównać zakres dokumentu z pełnym składem i sposobem wykończenia konkretnego produktu.
Jak sprawdzić aktualność dokumentu?
Zweryfikuj numer, właściciela, zakres i termin ważności w materiale przekazanym przez dostawcę, a gdy jest to możliwe także w bazie wystawcy.
Czy certyfikat zastępuje test użytkowy?
Nie. Dokumentacja materiałowa i test funkcjonalny odpowiadają na różne pytania; oba elementy mogą być potrzebne w kwalifikacji komponentu.